Kościół p.w. św. Marii Magdaleny zbudowany prawdopodobnie w 1753 r. (data ta widnieje na stropie zakrystii) lub wcześniej na miejscu spalonego drewnianego kościoła pw. Wszystkich Świętych, prawdopodobnie zbudowanego w XVI w.

Korpus konstrukcji zrębowej oparty na kamiennej podmurówce, wieża konstrukcji słupowej.

Kościół posiada trójbocznie zamknięte, orientowane prezbiterium, do którego od północy przylega prostokątna zakrystia przykryta pulpitowym dachem. Nawa, szersza od prezbiterium, zbudowana jest na planie prostokąta. Do nawy od północy przylega składzik. Nad nawą ośmioboczna wieżyczka na sygnaturkę z latarnią i pokrytą gontem kopułką. Korpus kościoła otoczony jest wydatnymi, krytymi gontem przydaszkami wspornikowymi nad którymi ściany oszalowane zostały deskami. Dach nad korpusem dwuspadowy, dwukalenicowy, pobity gontem.

Wieża dzwonna ma podstawę kwadratu, pochyłe ściany pobite gontem oraz nadwieszoną izbicę obitą deskami. Zwieńcza ją gontowy, baniasty hełm z latarnią.

Do wnętrza prowadzą wejścia w wieży oraz w nawie od południowej strony z kruchtą przykrytą daszkiem dwuspadowym.

We wnętrzu nakrytym pozornym sklepieniem kolebkowym ołtarz główny z 1670 r. o ornamentyce określanej niegdyś jako wczesnobarokowa, a dziś jako manierystyczna z elementami barokowymi, odnowiony w XIX w. z obrazem św. Marii Magdaleny z XIX w., rzeźbami śś Katarzyny i Barbary prawdopodobnie z 1500 r. (pozostałość po dawnym tryptyku, rzeźba środkowa w Muzeum Archidiecezjalnym w Katowicach), klacystycznym tabernakulum i klasycystycznym zwieńczeniem z symbolem Opatrzności Bożej. Po lewej stronie od ołtarza ambona barokowo-ludowa z XVII w., na której parapecie rzeźby czterech ewangelistów. Ołtarze boczne z XIX w. z obrazami: Matki Boskiej Różańcowej po lewej stronie oraz św. Antoniego Pustelnika po stronie prawej. Chór podparty dwoma filarami przyozdobiony jest płycinami. We wnęce chóru organy z XIX w. wyk. przez Havla - organmistrza z Pyskowic. Z wyposażenia wewnętrzego "Katalog zabytków" wymienia także rzeźby z XVII i XVIII w., kropielnicę z XVII w. z inicjałami A.H. (fundatora Adalberta Holly'ego), skrzynie z XVII w. i monstrancję z XIX w. Dzwony pochodzą z l. 70. XX w., oryginalne z XIX w. nie zachowały się. Z l 70. również boazeria przykrywająca ściany wewnątrz.

Po ukończeniu budowy murowanego kościoła, drewniany planowano przenieść do Wodzisławia Sl., protesty mieszkańców wsi Bełk spowodowały, że prawdopodobnie pozostanie on w miejscu dotychczasowym.

Teren kościelny otoczony jest prastarym kamiennym ogrodzeniem z dwuspadowymi drewnianymi daszkami. Bramy znajdują się od zachodniej i wschodniej strony. Na ogrodzeniu - od południowej strony średniowieczna kuna (narzędzie kar). Dookoła cmentarz z kamiennymi płytami nagrobnymi klasycystycznymi, nagrobki - m.in. potomków Johna Baildona (Wiliam i Maria hrabina von Strachwitz), miejscowej szlachty (Mueller, Menzel, Szymonscy), d. proboszczów (ks. Blaszczyk, ks. Doleżych, ks. Kańczyk), nauczycieli, chłopów, przedsiębiorców, rzemieślników i neogotyckie krzyże. Po północnej stronie kościoła współczesny ołtarz polowy i ławki. Po zachodniej stronie dąb szypułkowy - pomnik przyrody. Obok zakrystii tzw. Kolumna Wolnomyśliciela - pomnik upamiętniający Fryderyka Holtze, ufundowany przez jego syna Richarda (1824 - 1891), urodzonego w Bełku posła na sejm pruski, lekarza, współzałożyciela Katowic - pierwszego i wieloletniego przewodniczącego katowickiej rady miejskiej.
  Przed wejsciem tablica informacyjna Stowarzyszenia na Rzecz Rozwoju Wsi Bełk.
  Niegdyś kosciół był stale otwarty i udostępniony do zwiedzania, obecnie (2010 r.) zamknięty wraz z terenem cmentarnym.

Obok drewnianego kościoła w l. 1996-2007 zbudowano nowy, murowany kościół, znajduje się tu także plebania zabytkowa zbudowana prawdopodobnie w XVIII w., przebudowana w w. XIX.

W pobliżu, ale nie w najbliższym sąsiedzwie świątyni, przebiega droga wojewódzka, po wschodniej stronie droga do Knurowa (z niej można dojechać pod kościół), zaś ok. kilometra dalej jest węzeł drogowy i autostrada A1. Od północnej strony kościół sąsiaduje ze stawami i bagnami o pomarańczowym kolorze wody oraz rzeką Bierawką i malowniczą aleją, wszystko to jest częścią Parku Krajobrazowego Cysterskie Kompozycje Krajobrazowe.

Wieś lokowana na przełomie XIII i XIV w. na prawie niemieckim. Dokument z 1415 r. wymienia jako jej właściciela rycerza Mikołaja po którym Bełk na ok. 100 lat objął ród Czaplów, a następnie rodzina Holly. W kolejnych wiekach osada podzieliła się na Bełk Dolny i Bełk Górny, które miały różnych właścicieli. Połączenie wsi nastąpiło po zakupie obu osad przez Franciszka Galli w 1816 r. Po jego śmierci Bełk przejął Szkot John Baildon - pionier hutnictwa na Górnym Śląsku. Za jego czasów na terenie Bełku rozpoczęto działalność górniczą. Wcześniej, w XVIII w. działała tu huta miedzi, którą zlikwidowano w 1860 r. W 1852 r. Artur Baildon, syn Johna, odsprzedał dobra Antoniemu Gemanderowi, po którego śmierci znalazły się one w rękach Alfonsa Lukasa, który - po przyłączeniu wsi do Polski - odsprzedał ją w 1922 r. Bronisławowi Jastrzębiec-Albinowskiemu.
   Bełk położony jest w gminie Czerwionka Leszczyny, wcześniej - do 1977 r. była to samodzielna gmina. W 2005 r. liczył 3358 mieszkańców. W Bełku, jak już wspomniano, powstaje węzeł na autostradzie A1, który ma być ukończony do 2010 roku, połączenie go z istniejącą drogą wojewódzką zdecyduje o dużym znaczeniu miejscowości na mapie drogowej województwa śląskiego.